11-dniowy trekking nad jeziorem Kapuche Lake Kori w Nepalu

Lądujemy na międzynarodowym lotnisku Tribhuvan w Katmandu po tym, jak nasz samolot dotrze na miejsce wcześniej lub później, zależnie od rozkładu linii lotniczej. Jeśli kolejki poruszają się sprawnie, odprawa imigracyjna i celna zajmie Ci mniej niż godzinę. Nasz lokalny koordynator trekkingu spotka się z Tobą przed odbiorem bagażu, trzymając tabliczkę z Twoim imieniem.

Wsiądziesz do prywatnego samochodu na 20-minutowy transfer do hotelu w Thamelu lub jego okolicy. Zakwaterujemy Cię w trzygwiazdkowym pensjonacie z gorącymi prysznicami i Wi-Fi. Odpoczniesz po długim locie, a my zajmiemy się pozwoleniami i kontrolą sprzętu.

O 6 PM spotkamy się na kolacji powitalnej razem z przewodnikiem i tragarzami trekkingu nad jeziorem Kapuche i na Kori. Spróbujesz momosów i dal bhat, a my przedstawimy zasady bezpieczeństwa wysokościowego oraz plan jutrzejszej podróży. Odpowiemy na Twoje pytania dotyczące stanu szlaków i prognozy pogody na nadchodzący tydzień.

Wyruszamy z Katmandu wcześnie rano, aby dotrzeć do Pokhary przed zapadnięciem zmroku. Trasa liczy około 200 kilometrów. Podróż potrwa od siedmiu do ośmiu godzin. Stan dróg jest zmienny, dlatego dokładny czas przejazdu trudno przewidzieć. Pokonujemy kręte górskie drogi łączące stolicę Nepalu z położonym nad jeziorem miastem.

Trasa oferuje widoki na tarasowe zbocza i odległe szczyty. Możesz odczuć zjazd, gdy z wyżej położonego Katmandu zniżamy się do Pokhary na wysokości 822 metrów. Przerwy na lunch urozmaicają długą podróż i pozwalają rozprostować nogi. Wkrótce docieramy do Pokhary, tętniącego życiem miasta nad jeziorem Phewa, gotowi na odpoczynek. Ten dzień poświęcamy wyłącznie na transport, sprawnie przenosząc Cię z miejskiego Katmandu do spokojniejszej bramy Annapurny.

Droga, choć czasem wyboista, jest standardową trasą dojazdową, zanim trekkingowe buty dotkną szlaku w pobliżu Sikles. Pokhara to ostatnia dobra okazja, by uzupełnić zapasy zapomnianych niezbędnych rzeczy. Zatrzymujemy się w naszym zakwaterowaniu i przygotowujemy psychicznie oraz fizycznie do rozpoczynającego się jutro trekkingu nad jeziorem Kapuche i na Kori.

Budzimy się w Pokharze, gdy mgła wciąż otula jezioro Phewa i okoliczne wzgórza. Śniadanie dodaje nam energii przed czekającym dniem podróży. Droga do Sikles stale się wznosi, wijąc się przez lasy rododendronów i mijając odległe wioski Gurungów. Pokonujemy ponad 1,100 metrów różnicy wysokości, zatrzymując się po południu na wysokości 1,981 metrów. Przejazd zajmuje około czterech do pięciu godzin, zależnie od pogody i remontów dróg.

Po zaparkowaniu przy bramie wejściowej pokonujemy ostatni odcinek pieszo do wioski Sikles. Ten ostatni etap zajmuje około 20 minut dobrze oznakowaną kamienną ścieżką. Kamienne domy z dachami pokrytymi łupkiem rozsiane na zboczu ukazują tradycyjną architekturę. Ostatni odcinek do Sikles odsłania kamienne domy ustawione na stromych zboczach. Odpoczywamy w prowadzonych przez rodziny herbaciarniach z podstawowymi pokojami i wspólnymi łazienkami.

Uzupełnisz wodę, przewietrzysz buty i przygotujesz się do jutrzejszego podejścia. Wioska oferuje spokojne, autentyczne himalajskie doświadczenie, zanim ruszymy głębiej na trasę trekkingu nad jeziorem Kapuche i na Kori. Mieszkańcy uśmiechają się i witają Cię słowem „Namaste”, gdy spacerujesz jedyną główną ścieżką.

W Sikles wstajemy przed wschodem słońca, by spakować ciepłe warstwy i odzież przeciwdeszczową. Śniadanie jest proste: tosty, jajka i gorąca herbata cytrynowa. O siódmej trzydzieści wchodzimy na szlak, kierując się na północny wschód ku Hugu Goth. Ścieżka stale się wznosi przez las sosnowy i rododendronowy, a okazjonalne polany ukazują ośnieżoną koronę Machhapuchhre. Pokonujesz około 880 metrów różnicy wysokości w ciągu sześciu do siedmiu godzin marszu. Trasa liczy około 10 do 12 kilometrów, zależnie od wybranego wariantu.

Kamienne stopnie ustępują ubitej ziemi i okazjonalnym skalistym odcinkom wymagającym podpierania się rękami. Przechodzimy przez drewniane mosty nad lodowatymi strumieniami zasilanymi przez odległe lodowce. Lunch jemy przy kamiennej chacie pasterskiej na wysokości około 2,500 metrów. W sezonie miejscowi czasem sprzedają tu świeży ser jaka. Po południu pojawiają się bardziej strome odcinki, na których kijki trekkingowe odciążają kolana. Mijasz flagi modlitewne rozwieszone między drzewami, trzepoczące na górskim wietrze.

Hugu Goth leży na trawiastej grani, z podstawowymi kamiennymi schronieniami i jedną herbaciarnią. Zrzucamy plecaki, rozciągamy obolałe łydki i popijamy herbatę imbirową, obserwując cienie przesuwające się po dolinie. Woda pochodzi z pobliskiego źródła; przed wypiciem uzdatniamy ją tabletkami lub filtrujemy. Urządzenia można ładować za pomocą niewielkiego panelu słonecznego herbaciarni. Po prostej kolacji wcześnie kładziemy się spać, słuchając wiatru przepływającego przez grań.

5. dnia trekkingu nad jeziorem Kapuche i na Kori opuszczamy Hugu Goth tuż po świcie, z zapakowanymi lunchami i pełnymi butelkami wody. Szlak stromo wznosi się przez alpejskie zarośla i moreny lodowcowe w kierunku jeziora lodowcowego Kapuche. Pokonujesz około 350 metrów różnicy wysokości w ciągu dwóch i pół godziny powolnego, równomiernego podejścia. W niektórych miejscach ścieżka zwęża się, przylegając do stromych zboczy; na oblodzonym lub luźnym terenie zamontowano stałe liny.

W miarę wspinaczki widoki szeroko się otwierają, ukazując masyw Dhaulagiri i ujście lodowca zasilającego turkusowe jezioro. Docieramy nad jezioro na wysokość 3,210 metrów przed południem. Nawet późną wiosną jego brzegi wciąż pokrywa lód. Robisz zdjęcia, odpoczywasz na płaskich skałach i jesz lunch, a w oddali ledwie słychać pomruk lodowca.

Po godzinie zawracamy i tą samą drogą wracamy do Hugu Goth. Zejście trwa krócej, około dwóch godzin, ponieważ grawitacja pomaga naszym zmęczonym nogom. Sprawdzasz kolana, poprawiasz paski plecaka i często pijesz, aby pozostać nawodnionym. Po powrocie do herbaciarni zmywamy pot z twarzy i pijemy gorącą herbatę cytrynowo-imbirową.

Następnego dnia trekkingu nad jeziorem Kapuche i na Kori pakujemy się w Hugu Goth, gdy słońce ogrzewa grań za nami. Śniadaniem będzie prawdopodobnie Sel Roti, gulasz warzywny i czarna herbata nalewana z wgniecionego czajnika. Kierujemy się na wschód wysoką ścieżką trawersującą, która omija strome piargi nad doliną Modi Khola. Szlak łagodnie faluje, tracąc nieco wysokości, po czym ponownie wznosi się w kierunku Nho-ta. Wędrujesz przez pięć do sześciu godzin, pokonując około 10 kilometrów surowego, odludnego terenu.

W niektórych miejscach ścieżka jest wąska i oznaczona wyblakłymi kopczykami oraz śladami jaków. Przechodzimy przez dwa drewniane mosty połączone drutem, które lekko kołyszą się pod stopami. Lunch jemy przy letnim obozie pasterskim, gdzie możesz zobaczyć wełnę suszącą się na skałach. Nho-ta leży na wysokości około 3,000 metrów, na trawiastym płaskowyżu z kamiennymi chatami używanymi przez pasterzy w cieplejszych miesiącach. Zrzucamy plecaki w podstawowym schronieniu z drewnianą podłogą i ścianami poczerniałymi od dymu.

Uzupełniasz wodę z lodowcowego strumienia, używając tabletek uzdatniających. Kolacja to prosty gulasz ziemniaczany z podpłomykami pieczonymi nad drewnianym ogniem. Suszymy skarpety i sprawdzamy pęcherze, gdy na niebie pojawiają się gwiazdy, których nie przesłania mieńska poświata. W pobliżu słychać od czasu do czasu dzwonek pasącego się jaka. Śpimy owinięci grubym kocem, słuchając przyjemnych odgłosów wiejskiej okolicy.

7. dzień trekkingu nad jeziorem Kapuche i na Kori rozpoczyna się około 7 rano. Opuszczamy Nho-ta pod jasnoniebieskim niebem, a buty chrzęszczą na pokrytej rosą trawie. Szlak stromo wznosi się przez alpejskie łąki porośnięte kępami jałowca. Pokonujesz 800 metrów różnicy wysokości w ciągu pięciu do sześciu godzin, zmierzając ku Kori Danda na wysokości 3,800 metrów. Ścieżka zakosami wspina się po skalistej morenie pozostawionej przez pradawny lód.

Oddech staje się krótszy, gdy powietrze się rozrzedza. Często robimy przerwy, popijamy wodę i poprawiamy warstwy odzieży, gdy słońce ogrzewa nasze plecy. Około południa docieramy na przełęcz z widokiem 360 stopni na Annapurnę Południową, Hiunchuli i lodowiec zasilający jezioro Kapuche daleko w dole. Lunch jemy w ciszy na nagrzanych słońcem głazach: gotowane jajka i podpłomyk zawinięty w materiał, z kilkoma smacznymi dodatkami. Ostatnie podejście na Kori Danda prowadzi przez smaganą wiatrem grań, na której flagi modlitewne głośno trzepoczą.

Możesz tu odczuć wysokość; bóle głowy są częste. Jeśli pojawią się objawy, żujemy czosnek lub pijemy herbatę z koki. Dostępne są również leki, ale na tej wysokości sytuacja nie robi się aż tak poważna.

Następnego dnia trekkingu nad jeziorem Kapuche i na Kori zwijamy obóz przed wschodem słońca, pakując zamarznięte śledzie namiotowe i sztywne śpiwory. Śniadanie jest szybkie: gorąca owsianka wypita w pośpiechu podczas obserwowania pierwszego światła padającego na koronę Annapurny. Stromo schodzimy z Kori Danda, tracąc ponad 1,800 metrów wczorajszego podejścia podczas jednego długiego, wymagającego dla kolan zejścia. Szlak zygzakuje po piargach i prowadzi przez lasy rododendronów, które dopiero zaczynają kwitnąć wiosną. Wędrujesz przez siedem do ośmiu godzin, pokonując około 14 kilometrów stromego, skalistego terenu. Kijki trekkingowe zagłębiają się w luźną ziemię, stabilizując każdy krok.

W połowie trasy zatrzymujemy się przy kamiennej chacie na wysokości 2,600 metrów, by napić się herbaty cytrynowej i rozmasować obolałe mięśnie. Mijają nas miejscowi niosący kosze drewna opałowego przymocowane do czoła. Las gęstnieje w miarę zejścia, osłabiając wiatr i szelest liści. Świergot ptaków zastępuje pomruk lodowca. Późnym popołudniem docieramy do Sikles, witani przez te same kamienne domy i uśmiechnięte twarze, które widzieliśmy 3. dnia trekkingu nad jeziorem Kapuche i na Kori. Zdejmujesz buty, moczysz stopy w wiadrze z zimną wodą ze strumienia i zakładasz suche skarpety.

Kolacja jest uroczysta — często obejmuje lokalne naleśniki gryczane i miód. Liczymy pęcherze, dzielimy się opowieściami ze szlaku i ładujemy czołówki za pomocą panelu słonecznego wioski. Po niemal 2,000 metrach zejścia zasypiamy szybko, głęboko i bez marzeń. Jutro Twoje nogi Ci podziękują.

Budzimy się w Sikles przy pianiu kogutów i dymie wijącym się z kominów kuchennych. 9. dzień trekkingu nad jeziorem Kapuche i na Kori obejmuje ostatni górski posiłek: puszyste omlety z lokalną zieleniną i słodką herbatę z mlekiem. Spakujesz wszystkie rzeczy, w tym ciężki sprzęt i plecaki jednodniowe, i przekażesz je naszym tragarzom, którzy ułożą je na jeepie. Droga gruntowa szybko opada przez pola tarasowe i kamienne schody śliskie od porannej rosy. Tracisz 730 metrów wysokości podczas trzygodzinnego, spokojnego przejazdu do Ghachok.

Przejazd do Pokhary zajmuje cztery do pięciu godzin i prowadzi krętymi wąwozami rzecznymi oraz obok przydrożnych stoisk z pomarańczami i prażoną kukurydzą. Możesz zdrzemnąć się, coś przekąsić albo obserwować wodospady przemykające za oknem. Wjeżdżamy do Pokhary, gdy słońce chowa się za jeziorem Fewa. Zakwateruj się w pensjonatach nad jeziorem, z gorącymi prysznicami i prawdziwymi łóżkami. Na kolację wybierasz, co chcesz — może mimozy nad brzegiem jeziora albo duży talerz makaronu w centrum nad jeziorem.

Spotykamy się na grupowe zdjęcie pod girlandami świateł, wymieniając się ulubionymi wspomnieniami z wysokogórskiego szlaku. Możesz naładować każde urządzenie, a nawet wynająć łódkę wiosłową o zachodzie słońca. Sen przychodzi miękko, cicho i głęboko — bez wiatru i dzwonków krów, tylko z szumem miasta za otwartym oknem.

Wstajemy przed świtem w Katmandu i zapinamy torby. Sprawdzasz każdą kieszeń, szukając paszportów, biletów i pozostałych rupii. O siódmej trzydzieści wsiadamy do wcześniej zamówionej taksówki, z opuszczonymi szybami obserwując powoli budzące się miasto.

W pobliżu Kalanki ruch jest wolniejszy, niż oczekiwaliśmy, ale zostawiliśmy zapas czasu. Lotnisko znajduje się około 20 minut od Thamelu, jeśli drogi nie są zbyt zatłoczone. Żegnamy się przy bramce.

Samolot wzbija się nad zielonymi wzgórzami, po których wędrowałeś zaledwie kilka dni temu.

⛺ Zakwaterowanie

Pokoje dwuosobowe z dwoma łóżkami lub jednym łóżkiem małżeńskim w komfortowym hotelu w Katmandu obejmują pierwsze noclegi oraz nocleg po powrocie ze szlaku, a podczas pobytu w mieście także śniadanie, jeśli jest uwzględnione w pakiecie. Odprawy odbywają się w hotelu, a odbiór z lotniska Tribhuvan jest dostępny po wcześniejszym przekazaniu godzin lotów.

Prowadzone przez rodziny herbaciarnie lub schroniska znajdują się wzdłuż trasy i oferują pokoje z dwoma łóżkami oraz wspólną jadalnię. W miarę zdobywania wysokości pokoje stają się prostsze i chłodniejsze, a w wyżej położonych wioskach często korzysta się ze wspólnych łazienek. Ciepła woda, Wi-Fi i ładowanie urządzeń są płatne w schronisku, jeśli są dostępne.